THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟΣ ΚΙ ΕΥΘΕΙΑ!

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟΣ ΚΙ ΕΥΘΕΙΑ!
Ποίηση/Στίχος/Άρθρα/Βίντεο

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Ψυχανεμίσματα… ΘΕΑΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΠΤΩΣΗΣ;

Posted by Φωνή Πειραιωτών | On 4 Νοεμβρίου,2014 | In ΑΠΟΨΕΙΣ

 Ευτυχώς που δε γίναμε Αργεντινή, φαντάσου τι θα είχαμε πάθει! … Αυτή δεν ήταν η καραμέλα στην αρχή της κρίσης; Τώρα το ξεχάσαμε αυτό, δε συμφέρει ίσως πλέον, έχουμε άλλες καραμέλες! Μιλάμε για τα κόκκινα δάνεια συνέχεια και για το πώς θα ρυθμιστούν! Για να ξέρουμε τι λέμε βέβαια, αρκετό ποσοστό των κόκκινων δανείων, προκλήθηκε από την πολιτική που εφαρμόζεται σχεδόν 5 χρόνια τώρα, εν ονόματι της κρίσης! 
Και για να μην γελιόμαστε, όλο και θα αυξάνονται τα κόκκινα δάνεια! Όσο στενεύει το εισόδημα του πολίτη, θα στενεύει και η δυνατότητά του για αποπληρωμή δανείων ή φόρων ή εισφορών! Το όλο θέμα μου θυμίζει το «να σε κάψω Γιάννη, να σ” αλείψω μέλι»! Σου κόβω τα πόδια πρώτα και μετά σε παραμυθιάζω πώς θα βρω τρόπο να περπατήσεις ξανά ή να μάθεις να ζεις με κομμένα πόδια! Βέβαια θα πει κάποιος 10.000 οι πωλήσεις του i-pad 6 την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του στην Ελλάδα! Ε μα ναι δεν είπε κανείς πως υποφέρουν και τα 10 εκατομ. Έλληνες! Το 15-20% που ευημερεί και θα ευημερεί, είναι αρκετό για να δείχνει μια τέτοια εικόνα »ευημερίας» σε όλους τους τομείς!
 Δεν είναι πραγματική εικόνα της κατάστασης του άλλου 80% που πεινάει ήδη ή παραπαίει! Κάπως έτσι συμβαίνει και με το Μέσο Όρο που ακούμε συχνά για όλα! Ο Μ.Ο. δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα! Και ειδικά όταν τον χρησιμοποιεί κανείς ως ένδειξη επιβίωσης ή περιουσιακών στοιχείων σε μια τόσο δύσκολη εποχή, για να βγάζει συμπεράσματα και να παίρνει αποφάσεις για φόρους ή μειώσεις εισοδημάτων, οδηγεί όλο και περισσότερους στην ανέχεια!
 Ξεκίνησε και η »καμπάνια» του ότι τα Ταμεία είναι άδεια χωρίς δυνατότητα κάλυψης συντάξεων! Προετοιμασία για εξαέρωση επικουρικών ίσως; Θα το ακούμε συνέχεια μέχρι να εμπεδώσουμε το θέμα οπότε θα τα πάρουν κι αυτά, όπως και τα προηγούμενα, χωρίς να το καταλάβουμε! 60% αυξήθηκε η ΔΕΗ τα τελευταία 6 χρόνια … την ώρα που συντάξεις και μισθοί μειώθηκαν 50-60% αντίστοιχα! Αν βάλεις και όλα τα υπόλοιπα που αυξήθηκαν συν φόροι που δεν υπήρχαν πριν, καταλαβαίνεις που έφτασε το επίπεδο ζωής για το μισθωτό ή συνταξιούχο! Και ένας αδαής από οικονομικά μπορεί να καταλάβει! Και παρ” όλα αυτά όλοι περιχαρείς ότι έπιασαν τόπο οι θυσίες του Ελληνικού λαού! Και συνεχίζουν ζητώντας ή για να ακριβολογούμε, επιβάλλοντας νέες »θυσίες», θεωρώντας συναίνεση στη θυσία την ψήφο του και την μη αντίδραση του! Ωραία λοιπόν, να υποθέσω τότε πως, το 20-30% αυτού του τόπου αποφασίζει να θυσιάσει τους υπολοίπους ως νέες Ιφιγένειες, στο βωμό αυτού του οικονομικού πολέμου; Γιατί τι άλλο να σκεφθεί κανείς; Δεν βλέπουν τι συμβαίνει γύρω; Τι δυστυχία έχουν φέρει ήδη; Και το κακό είναι πως δεν έχει σταματημό αυτή η τακτική! Όλο και περισσότεροι θα δεινοπαθούν, εκτός κι αν το 20-30% είναι ικανοποιημένο να μείνει μόνο του, έχοντας εργατικά και υπαλληλικά χέρια άλλων εθνικοτήτων! Οι λοιποί Έλληνες ας κόψουν το λαιμό τους! Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που ακούσαμε το «όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί, ας πεθάνει!»
Υπάρχει προσαρμογή στο να σε κυνηγούν για χρέη που αδυνατείς να πληρώσεις πλέον; Υπάρχει προσαρμογή στο να σε βγάζουν από το σπίτι ή να στο παίρνει Τράπεζα ή Δημόσιο; Υπάρχει προσαρμογή στο να μην έχεις φαΐ για τα παιδιά σου; Ε μα τι να λέμε τώρα … όποιος λέει κάτι τέτοιο είναι τουλάχιστον εκτός λογικής! Και φυσικά τα δικά του τα παιδιά και να φάνε έχουν και δεν διατρέχει κίνδυνο να τον βγάλουν από το σπίτι! Εκ του ασφαλούς όλοι μπορούν να γίνουν διδάσκαλοι, κριτές και επικριτές! Η πραγματικότητα όμως απέχει καθώς και η αλήθεια! 
 Άντε και στο καινούργιο μνημόνιο που θα έρθει μάλλον με άλλο όνομα, καλή ώρα όπως αλλάζουν και τα κόμματα ονόματα και Εταιρίες και απεκδύονται χρεών, με τη διαφορά ότι εδώ το μνημόνιο με άλλο όνομα δεν θα είναι για παραγραφή χρέους αλλά για »αποδοχή» χρέους και μάλιστα για λογαριασμό ενός ολόκληρου λαού, όπως και τα προηγούμενα! Εν ολίγοις, μας έχουν τυλίξει σε μια κόλα από χαρτί κι άντε να βγούμε τώρα! Και ακόμα περιμένουμε με το φόβο του παρακάτω που όταν θα έρθει πάλι θα είμαστε σε κατάσταση αναμονής για το παρακάτω απ” αυτό! Κάπως έτσι αποδεχθήκαμε την πτώση και την βαθμηδόν και κατ” ολίγον εξαθλίωση μας! Καλό κουράγιο! Αυτός που το είπε τότε ήξερε τι έλεγε! 

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Αφήσαμε τα πράγματα στην τύχη...

Ψυχανεμίσματα.... (από την εφημ. ''Φωνή των Πειραιωτών'' 29/10/14)

«Της πατρίδας η σημαία / έχει χρώμα γαλανό / και στη μέση χαραγμένο / έναν κάτασπρο σταυρό. / Κυματίζει με καμάρι / Δεν φοβάται τον εχθρό / σαν τη θάλασσα είναι γαλάζια / και λευκή σαν τον αφρό». 


 Ένα από τα πατριωτικά ποιηματάκια που μας μάθαιναν στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό! Για μέρες πριν μας μιλούσαν οι δάσκαλοι και οι γονείς στο σπίτι, για όσα έζησαν ή άκουσαν από τους γονείς τους, ή διάβασαν! Εμείς άραγε τι κάναμε για τις νεότερες γενιές; Ξεχάσαμε να μιλάμε … τρέχαμε για τα καλύτερα! Ασθένησαν οι δικές μας μνήμες και δεν πέρασαν στις νεότερες γενιές! Ελάχιστες οι αναφορές στα γεγονότα, εξασθένηση του πατριωτικού συναισθήματος, χάσαμε την ουσία! Μείναμε στους πανηγυρισμούς και τα »χρόνια πολλά» που συνήθως λέμε στις Εθνικές Επετείους, έτσι αόριστα και γενικά, επί της ουσίας γνωρίζουμε ελάχιστα έως καθόλου! Ειδικά τα νέα παιδιά που αν τα ρωτήσεις τι γιορτάζουμε στις 28 Οκτώβρη, μπορεί και να σου πουν »την απελευθέρωση από τους Τούρκους»! 
 Επιδείξαμε μεγάλη αδιαφορία για τα κοινά, για Πατριωτικά θέματα, για την ιστορία μας, για όλα! Βλέπαμε μόνο πώς θα κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη υλικά και ξεχάσαμε το »ανθρώπινη», ξεχάσαμε την πατρίδα! Εθνική ομοψυχία δεν υπάρχει πλέον! Δυο φορές το χρόνο μόνο θυμόμαστε να γιορτάσουμε κι ας μην ξέρουμε τι και πώς! Άραγε πόσο αγαπάμε αυτό τον τόπο; Κι εμείς οι μεγαλύτεροι και οι νεότεροι; Συμβάλαμε, έστω ακούσια, στην εξαφάνιση μας! Αφήσαμε πόρτες και παράθυρα ανοιχτά να μπουν οι κλέφτες της πατρίδας, των ονείρων μας, της ζωής μας! Αγκαλιάσαμε την «εξέλιξη» των «προηγμένων χωρών», γίναμε μιμητές κάθε κενοτομίας, ακόμα και σε τρόπο ζωής και σε συμπεριφορές και ξεχάσαμε την καταγωγή μας και τους ένδοξους αγώνες παλαιοτέρων γενιών! 
Φτιάξαμε »φρούρια» σπίτια για να φυλακίσουμε τη ζωή μας! Μαζί με την πολυτέλεια φορτωθήκαμε τη μοναξιά μας που την κουβαλάμε παντού! Από τότε που έπαψε το Κυριακάτικο τραπέζι στην οικογένεια, οι συζητήσεις και οι μνήμες γύρω απ” αυτό, χάσαμε τη μπάλα! Από τότε που οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήταν μόνο για baby-siting, από τότε που υιοθετήσαμε την »απελευθέρωση» των πάντων, χάσαμε την επαφή ακόμα και μέσα στην ίδια μας την οικογένεια! Χάθηκε ο σεβασμός, χάσαμε τις αξίες, χαθήκαμε μέσα στη δίνη της »προηγμένης» ζωής! Μπορεί να μην είχαμε πάει έστω και μια φορά στην Ακρόπολη ή στους Δελφούς, ωστόσο, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, είχαμε ταξιδέψει στο Εξωτερικό! Τα Σαββατοκύριακα ή τις γιορτές δεν μας χωρούσε το σπίτι μας, έπρεπε κάπου να πάμε, να φύγουμε! Έτσι κι έλεγες πως θα μείνεις Αθήνα και δεν θα πας κάπου, σε κοιτούσαν περίεργα! Αυτά και άλλα πολλά μου ήρθαν σήμερα στο μυαλό, εν όψει του εορτασμού του ΟΧΙ, ένα »όχι» που το είπε ένας ολόκληρος λαός! Ένας λαός που κάθε άλλο παρά ευημερούσε τότε, του έλειπαν αρκετά για να μην πω πολλά, όμως διέθετε περηφάνια και αγάπη για την πατρίδα! Κάτι που εμείς οι νεώτεροι, μάλλον έχουμε απολέσει! 
 Ακολουθήσαμε την »πρόοδο» και το δρόμο της »καλοπέρασης» και ιδού το αποτέλεσμα! Χάσαμε τον έλεγχο της κατάστασης και μας γύρισαν 50 χρόνια πίσω και το κακό είναι πως δεν έχουμε τα κατάλληλα εφόδια για νέο »ΟΧΙ»! Δεν έχουμε άμυνες, οράματα, αξίες! Και το χειρότερο, ακόμα και τώρα εδώ που φτάσαμε, δεν θέλουμε να δούμε τα λάθη μας! Λειτουργούμε ακόμα ως οπαδοί ομάδας, έξω από κάθε κοινό αίσθημα και κοινό συμφέρον, χωρίς καμιά κοινή γραμμή! Το »40 με χαρά έστελναν τα παιδιά τους στον πόλεμο, σήμερα με χαρά τα στέλνουμε έξω! 
Αφήσαμε τα πράγματα στην τύχη τους για πολλά χρόνια και μοιραία τώρα εισπράττουμε τους καρπούς της αδιαφορίας και της όποιας βόλεψής μας! Ευκαιρία λοιπόν αυτή η μέρα να μας κάνει να σκεφθούμε κάποια πράγματα, να ξεθάψουμε μνήμες, να ξαναβρούμε τον εαυτό μας που κάπου έχει χαθεί μέσα σε όλα αυτά, αν έχει χαθεί, να αποδώσουμε φόρο τιμής στους ανθρώπους που έχυσαν το αίμα τους γι” αυτόν εδώ τον τόπο και να ψάξουμε να βρούμε το δρόμο μας ξανά!
 »Ας είναι περήφανη μάνα, που έκανε τέτοια παιδιά, που έτοιμα είναι να πέσουν, με τα όπλα τους μεσ” τη φωτιά!» Πόσο ανταποκρίνονται στη σημερινή πραγματικότητα αυτά τα λόγια; Ας το σκεφθεί ο καθένας μόνος του!… Εύχομαι να φθάσει η στιγμή που θα ξεφωνίσουμε και πάλι ένα μεγάλο «ΟΧΙ»! Χρόνια καλύτερα εύχομαι στην Ελλάδα και σε όλους μας! 

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Περισσότερα θα χρωστάς και …. Λιγότερα θα παίρνεις

Ψυχανεμίσματα….Posted by Φωνή Πειραιωτών |

  Βγαίνουμε δε βγαίνουμε από το Μνημόνιο, γεγονός είναι ένα, όλο και πιο μέσα μπαίνουμε … μας έχουν δέσει χεροπόδαρα, μας έχουν φεσώσει για 3 ζωές και μας έχουν υποθηκεύσει … αυτή είναι η αλήθεια, όποιος επιζήσει ως το 2030 ίσως βρεθεί ξανά στα επίπεδα του 2008-2009! 
Μας χρησιμοποίησαν για να καμουφλάρουν και να εξαγνίσουν, την όποια αποτυχία του συστήματος Ε.Ε. Εξακολουθούν να μας δείχνουν με το δάχτυλο και μετά από 5 χρόνια αφαίμαξης να μας λένε πως βρισκόμαστε προ νέου κινδύνου για έξοδο από το Εuro! Nα το χαίρονται λοιπόν το Euro τους, αφού το οραματίστηκαν με εκατομμύρια πεινασμένους και επαίτες! Τα στοιχεία που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ αποκαρδιωτικά, αλλά ουδείς ενοχλείται! Τι σημασία έχει το πόσος κόσμος πεινάει; Αρκεί να είμαστε τα »καλά» παιδιά για τους δανειστές! Τα πάντα διαλύθηκαν με την δικαιολογία της ανασυγκρότησης και των μεταρρυθμίσεων! Κοινωνικές παροχές όλο και αποσύρονται κι όσο για τάχα καινούργιες παροχές σε ευπαθείς ομάδες (όπως π.χ. Κοινωνικό Τιμολόγιο ΔΕΗ), την πληρώνουν οι υπόλοιποι, μέχρι να στερέψουν κι αυτοί!
 Τα παίρνουν από τον ένα και τα δίνουν στον άλλο, διεκδικώντας και ψήφο γι” αυτό! Ας βγει κάποιος να μας πει αυτά τα 4 τελευταία χρόνια, τα εκατομμύρια που κόπηκαν από τις συντάξεις και οι εισφορές αλληλεγγύης εις 2πλούν, πού πήγαν! Στα Ασφαλιστικά Ταμεία πάντως όχι, γιατί αν πήγαιναν εκεί δεν θα μιλούσαμε διαρκώς για μεγαλύτερη μαύρη τρύπα! Βρήκαμε τώρα και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα των 4.800 Ε ετησίως! Μεγάλη υπόθεση, τα παίρνεις και σώζεσαι! Άσε που πρέπει να πληρείς προϋποθέσεις εξαθλίωσης για να τα πάρεις κι αυτά! Από το 2015 θα έχουμε και την ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη! Ευκαιρία να εξαθλιωθούν κι άλλοι στην πορεία! Όταν είναι για να πάρουν, βγαίνουν τάκα – τάκα οι νομοθετικές διατάξεις, όταν πρόκειται για να »δώσουν» ή να βελτιώσουν μια αδικία, χρειαζόμαστε μήνες για υλοποίηση, άσε που με τη γραφειοκρατία και τις προϋποθέσεις, καταλήγει για πολλούς δώρο άδωρο η κάθε εξαγγελία!
 Αυξήσεις σε όλα, αλλά μιλάμε για τα 0,10 λεπτά μείωση στο γάλα, λες κι από αυτό σώθηκε η επιβίωση του άλλου! Από 25/7 αυξήθηκε και η ΔΕΗ, πολλοί δεν το κατάλαβαν … έφυγε βλέπεις το χαράτσι και τους φάνηκε ο λογαριασμός φθηνότερος, οπότε η αύξηση πέρασε μια χαρά αόρατη! Και διερωτάται κανείς, με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και την ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη, θεωρούν ότι ο πολίτης μπορεί να επιβιώσει; Σίγουρα όχι, αλλά φαίνεται πως δεν τους ενδιαφέρει ο αριθμός των πεινασμένων που όλο και θα αυξάνει, αρκεί να είναι εντάξει στους αριθμούς που έχουν συμφωνήσει και υπογράψει προ πολλού! Από ψωροκώσταινα καταλήξαμε φτωχοσυμπέθεροι της Ευρώπης και επαίτες του Euro! 
Eκεί μας οδήγησαν όλες οι Κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης με κορύφωση, αυτές της τελευταίας 15ετίας! Σου έδειξαν και σου έταξαν μια άνετη ζωή, πάλαιψες για καλύτερες μέρες και τώρα έρχονται και σου λένε «δώστα μου»! Όλοι αυτοί που πλούτιζαν στην πλάτη σου για χρόνια ολόκληρα, είναι και θα είναι μια χαρά και θα σου ασκούν και κριτική και θα σε επιπλήττουν! Και απ” ότι φαίνεται δεν υπάρχει έλεος, βλέπουν μόνο το στόχο, νοιάζονται μόνο για τις καρέκλες τους και για ολίγους εκλεκτούς! 
 Γεγονός είναι ότι έρχονται πιο δύσκολες μέρες, μην παρασύρεστε από τον κατακλυσμό της καθημερινής παπαρολογίας! Μία κατά μόνας αναδρομή στα χρόνια που πέρασαν και ειδικά στο τι έχει συμβεί τα τελευταία 5 χρόνια στις ζωές μας, μπορεί να σας βγάλει από την πλάνη των όποιων υποσχέσεων!
 Όσο κι αν μας μιλάνε για ανάπτυξη και να συμβεί δεν αφορά εσένα κι εμένα, τον απλό μισθοσυντήρητο ή συνταξιούχο! Εκεί έχουν πέσει οι τίτλοι »τέλους»! Χρόνο με το χρόνο περισσότερα θα χρωστάς, λιγότερα θα παίρνεις! Και δουλειά να βρεις, θα είναι σαν το επίδομα ανεργίας η αμοιβή σου, ήδη έχουμε φθάσει σε επίπεδα τρελά 200 και 300 Ε μισθός το μήνα! Οικονομικό βοήθημα θα το έλεγα κι όχι μισθό! Στέρησαν την αξιοπρέπεια ακόμη κι από τον εργαζόμενο και τον μετέτρεψαν σε επαίτη, οι εργασιακές σχέσεις είναι πλέον στο επίπεδο »ότι έχετε ευχαρίστηση»! Όσο κι αν γίνομαι δυσάρεστη, αυτή είναι η αλήθεια δυστυχώς! Εκεί έχουν οδηγηθεί αρκετοί και έπονται κι άλλοι στη συνέχεια! 

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ΑΡΜΕΝΙΖΟΝΤΑΣ!

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

ΤΑ ΑΚΟΡΝΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ - Ποίηση Νίκη Παπουλάκου

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ - ΜΟΥΣΙΚΗ

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Θάλασσα...